By op

De top 5 die ik het meest heb gehoord (please make it stop!) 😉
1. You know, I wanna write a book someday. (Dat zei ik ook ooit. En toen deed ik het. En nog een keer. En nog een keer. En…)
2. Gosh, I wish I had time to write. (In de metro/bus/trein, op het toilet, midden in de nacht in bed, tijdens het lopen; als je verhaal eruit moet vind je echt wel tijd om te schrijven, al slaap je nooit meer een nacht van je leven.)
3. Hey! You can write my idea. (Want een schrijver heeft niet al honderd ideeën tegelijk in zijn hoofd?)
4. You should write my life story. (Nee. Gewoon nee. Is het een idee om het zelf te proberen?)
5. Where do you get your ideas? (Wat er in het artikel staat: hoe zet je het uit?? Ideeën blijven komen, no matter what.)

Ten Things To Never Say To A Writer

By op

Nog drie maanden en dan ben ik al vijf jaar zelfstandig ondernemer! Maar… wat doe ik nu eigenlijk? Wat houdt het in om een eenmanszaak te hebben? Is het ‘een beetje freewheelen’? Is het ‘een beetje boekjes schrijven’ of ‘een beetje boekjes lezen en nakijken’?
De laatste maanden is mij opgevallen dat bijna niemand weet wat voor werk ik doe. De meesten denken dat ik leef van boeken schrijven. (En er zijn er ook heel wat die denken dat ik helemaal niet werk, ‘want jij bent toch altijd vrij?’)
In december 2009 schreef ik mij in bij de KvK en koos ik voor een beroep dat goed te combineren is met schrijven. Maar ik schreef me niet alleen in als auteur, vooral als freelance redacteur, want dat is voor 95% mijn baan. Op freelance basis inderdaad, want ik ben veel liever eigen baas dan dat ik voor een ander werk.
Ook mag ik toffe titels als ‘eigenaar’ en ‘directeur’ gebruiken, maar aangezien mijn bedrijf mijn naam heeft (dat is wel zo handig als je ook boeken schrijft) vind ik dat zo stom klinken.

Dus waarom heb ik het altijd over die deadlines?

Corrigeren
(Zie afbeeldingen)

IMG_1351.JPG

IMG_1352.JPG

Persklaar maken
(Zie afbeelding)

IMG_1353.JPG

Auteursbegeleiding
Bij het begeleiden van een auteur let ik in het manuscript op langdradige/overbodige stukken, herhalingen, de toon, de flow, logica, personages/namen, alineaverdeling, hoofdstukindeling, doelgroep en (spannings)opbouw. Ik geef de auteur tips en adviezen zodat hij kan beginnen met de eerste herschrijfronde van zijn manuscript. Daarna doe ik een follow-up.

Schrijven
Naast mijn werk schrijf ik boeken: (ya-)thrillers. Schrijven is vooral heel veel plannen. Overdag werk ik als freelance redacteur (zes tot zeven dagen in de week) en ’s avonds probeer ik zo veel mogelijk te schrijven.
Ik maak eerst een synopsis (hierin staan een korte samenvatting, de plot, hoofdpersonages en setting) en begin vervolgens aan het geraamte (een ruwe versie van de hoofdstukindeling, om een klein beetje houvast te hebben – ook al verandert tijdens het schrijven toch de helft). Als dit klaar is begin ik echt met schrijven. Soms begin ik bij het einde, zodat ik weet waar ik naartoe werk. Per dag schrijf ik gemiddeld tweeduizend woorden.
Wanneer de eerste versie klaar is gaat het manuscript naar de vaste proeflezers (die ook bijna allemaal uit het boekenvak komen) en zet ik alvast een idee uiteen voor het volgende verhaal (er liggen altijd minstens tien ideeën op de stapel). Wanneer ik het manuscript weer terug heb kan ik beginnen met de eerste herschrijfronde, schaven en schrappen. Kill your darlings. Dit is de fase waarin een boek zijn definitieve vorm krijgt. Alles bij elkaar duurt gemiddeld driekwart jaar, terwijl de lezer het vaak in een dag of twee uit heeft.
De rest van het jaar: boeken promoten op social media, recensies en lezersreacties bijhouden, website bijhouden/bloggen, boekevenementen bezoeken.

Administratie
En daarnaast heb je nog je administratie, want ook al is het een eenmanszaak, het betekent dat je een bedrijf hebt, dus je moet (bijna) alles zelf doen.
Mijn facturen en aftrekposten (bonnetjes!!!) hou ik bij in Excelbestanden. Vier keer per jaar is het tijd voor de aangifte van de omzetbelasting en één keer per jaar spreek ik met mijn boekhouder af voor de inkomstenbelasting (ik geef niet graag iets uit handen, maar dit zijn toch net iets te veel cijfertjes).
En tussendoor hou ik mijn LinkedIn netjes bij.

By op

Sinds kort ben ik lid van Hebban.nl en het leek me handig om lijstjes aan te maken, aangezien ik zoveel boeken lees en heb gelezen.
Mijn eerste lijstje is mijn top 6 van meest indrukwekkende boeken. Ze zijn totaal verschillend, maar zullen me altijd bijblijven.
IMG_1344.PNG

By op

Schrijven is mijn hobby, en een heel klein beetje mijn beroep. Schrijven is leuk, geweldig. Maar niet altijd.
Waarom schrijf je dan terwijl het eigenlijk vaak tegenvalt?
Omdat het verhaal geschreven moet worden. Het moet eruit. En als die ruwe eerste versie eindelijk op papier staat, begint het best leuk te worden. Sommige personages voelen als je eigen familie, er zijn er een paar die je als vrienden bent gaan beschouwen, en sommige zou je liever ontlopen. Maar ook die personages zijn dierbaar.
Dus schrijven is best oké, wanneer je eenmaal lekker in het verhaal zit. In een flow.
Natuurlijk meer dan oké. Veel meer dan oké.
Ik wist eerst ook niet wat ik wilde schrijven over schrijven, maar nu ik eenmaal in die flow zit en er lustig op los tik, vind ik het best veel meer dan oké. Want ik schrijf graag. Dat is wat ik doe. Dat is wat ik ben. Chinouk schrijft.
Maar er zijn ook schrijffrustraties. Zoveel dat het woord opgenomen zou moeten worden in een woordenboek. Of op zijn minst als hashtag (niet hasjtag, zoals ik het soms per ongeluk spel). Daarom is schrijven over schrijven zo leuk, dan komen al die opgekropte frustraties weer naar boven.
Writer’s block, een dwarsligger van een personage, het schrijven van een plot die je zelf ook niet meer begrijpt en compleet moet veranderen, een gehele verhaallijn uit het boek verwijderen, een gehele verhaallijn toevoegen, verleden tijd veranderen in tegenwoordige tijd, of andersom (even 80.000 woorden omgooien; peace of cake), eerst een heel boek schrijven en het vervolgens deleten omdat je het zelf niks vindt, de scènes die je wel goed vindt recyclen en gebruiken in een volgend boek (na wat puzzelen zal en moet het toch een keer passen), niet begrijpen wat je proeflezers onlogisch vinden aan jouw verhaal en het dan toch maar herschrijven omdat proeflezers bijna altijd gelijk hebben, uren naar buiten staren en hopen dat het verhaal zichzelf afrondt, aan mijn wenkbrauwen voelen om te checken of ze al geëpileerd moeten worden in de hoop dat het verhaal zichzelf afrondt… Ja hoor, er zijn best heel wat frustraties te benoemen. Maar stiekem zijn ze stuk voor stuk leuk. Het hoort hij het proces, dus we moeten er allemaal doorheen.
Schrijven is best wel meer dan oké, en schrijven over schrijven ook, dus wil ik net zo lang blijven schrijven tot mijn flow er weer vandoor gaat, maar ik moet nog ontbijten, en schrijven op een lege maag is iets minder dan best wel oké.