In mijn kinderboekenreeks Lúcia Flores heb ik er bewust voor gekozen om Lúcia een bril te geven. Ik heb zelf al vanaf mijn twaalfde lenzen, maar tot die tijd was ik een brildrager. Al heel vroeg had ik een behoorlijk hoge sterkte, dus dat betekende dikke glazen (die later gelukkig wel iets dunner geslepen konden worden) en dat vond ik als kind heel erg. Mijn ouders zorgden ervoor dat ik de mooiste monturen had, en zo had ik zelfs een tijdje een heleboel monturen, in alle kleuren die je kon bedenken. De glazen kon je steeds eruit wippen en in een andere bril plaatsen.

Dat gegeven vond ik leuk voor Lúcia, en toen verzon ik dat haar bril steeds meekleurt met haar omgeving. Loopt ze langs water, dan kleurt haar bril blauw. Komt ze voorbij een bos, dan wordt haar bril groen. Ligt ze in haar roze slaapkamer, ja hoor, dan is haar bril helemaal roze. Maar dit gebeurt alleen wanneer ze eerst met de Welbefaamde Betoverde Limotrein naar een bijzondere wereld is gereisd.

Foto’s van die verschillende monturen kan ik nergens vinden, dus dan maar een van mijn ‘groep 8-bril’. 😄

Afscheid van mijn Schoolschrijver-school. Vandaag moest ik er echt aan geloven. Ik kreeg een heel hard applaus en bloemen. 💐 En een hoop bedankjes van de leerkrachten die aangaven dat hun leerlingen echt meer leesplezier hebben gekregen sinds mijn komst. Sommigen werken zelfs elke dag aan hun eigen verhaal! Boeken zijn tot leven gekomen op IBN-I-Sina. 📚

Mijn allereerste Halfjaarprogramma als Schoolschrijver zit erop, en wat een boel tekeningen heb ik in die tijd verzameld, maar vooral veel mooie herinneringen.

Het Schoolschrijver-effect in opmerkingen van leerlingen:

‘Juf, mag ik straks verder schrijven aan mijn verhaal? Het gaat echt heel spannend worden.’ – groep 7

‘Ik denk dat ik later schrijver wil worden.’ – ‘En ik illustrator!’ – groep 4

‘Juf, wij zijn samen een boek aan het maken. Wilt u het lezen?’ – groep 7

‘Dit is de leukste les en de leukste dag ooit!’ – groep 4

‘U bent echt een lieve juf.’ – groep 7

‘Ik ga u missen.’ – groep 4

‘Uw boek klinkt echt heel spannend.’ – groep 7

‘Mevrouw, slaapt u ook met dat lint om?’ (over de Schoolschrijver-sjerp) – groep 4

‘Ik kan al heel goed lezen en schrijven, en later wil ik schrijfster worden.’ – groep 4

Op de vraag wat er in je hoofd zit en nodig hebt om te schrijven: ‘Hersenen.’ – groep 2

‘Bent u een prinses?’ – groep 1

‘Waarom kunt u niet het hele jaar bij ons blijven?’ – groep 7

‘We vinden Lúcia Flores echt heel erg leuk!’ – groep 5

Ik ga jullie missen!!! ♥️

Mijn laatste schoolbezoek voor de zomervakantie aan middelbaar onderwijs! Via de Schrijverscentrale ging ik naar het Brandenbergcollege in Landgraaf. Verdeeld over twee groepen waren er ongeveer 120 leerlingen aanwezig. Ik had een eigen, heerlijke bank, de U-opstelling van de stoelen vond ik top én ik kreeg een prachtig boeket bloemen na afloop.

214582175_4460397820645777_8928007825746669625_n

Wil jij een pakket winnen met daarin het boek Lúcia Flores en de vloek van de aaskevers, een exclusieve poster én een kaart? En dan ook nog gesigneerd?

Reageer dan onder deze blogpost (druk op de titel van deze post en je ziet onderaan ‘Geef een reactie’ staan) en vertel waarom jij dit pakket moet winnen. En wie weet ben jij wel de gelukkige! De prijswinnaar krijgt vanzelf bericht.

Eline schrijft hier over Lúcia Flores en de vloek van de aaskevers:

‘Het verhaal doet met vlagen denken aan een combinatie van Alice in Wonderland en Harry Potter en voor jonge lezers is dit een geweldige manier om met het genre in aanraking te komen.

Het verhaal leest dus als een (limo)trein. De scènes worden daarbij treffend ondersteund door prachtige, ‘Burtonesque’ illustraties van Stefan Yamá Cab. Hoewel Lúcia Flores en de vloek van de aaskevers op het eerste gezicht een luchtig fantasieverhaal lijkt (en dat in zekere zin ook wel is), snijdt het toch een zwaar thema aan. Namelijk het missen van een overleden dierbare. Voor jonge lezers die hetzelfde meemaken, kan dit boek op speelse wijze helpen met het leren begrijpen van de eigen gevoelens en verlangens omtrent de overleden persoon.

Een fantastisch kinderboekendebuut.’ ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Lees de hele recensie hier: Elineschrijfthier.nl